به سی سالگی خوش آمدید

من زنم و به همان اندازه از هوا سهم میبرم که ریه های تو ! دردآور است که من آزاد نباشم تا تو به گناه نیفتی ، قوس های بدنم بیشتر از افکارم به چشمهایت می آیند ، تاسف بار است که باید لباسهایم را به میزان ایمان تو تنظیم کنم ، وحشتناک است که باید مادر فرزند مردی باشم که هیچگاه زن بودنم را درک نمیکند ، غم انگیزتر این است که همیشه با ترس در اجتماع زندگی می کنم. برای انتخاب یک لباس باید همه چیز را در نظر بگیرم جز خواسته هایم  .

پ. ن: کاشکی روزی زن بودنم را در آزادی کامل جشن بگیرم .

پ.ن: لطفا پست به من نگید روزت مبارک خرداد 89 را هم مطالعه کنید خوشحالم می کنید .

مدتها با همه تغییراتی که فکر می کردم تحولی در زندگیم  هستند در حالی که حاشیه های زندگیم بودن دست به گریبان بودم و این باعث شد از اصل هدفم کلی دور بشم . یاد گرفتم که بعضی وقتها نباید به کسی که مورد اعتماد همه هست اعتماد کنی چون امکان داره اون خودش بی لیاقت ترین فرد برای اعتماد کردن باشه !!! این تجربه را 4 سال طول کشید تا بدست آوردم و بابتش هم مادی هم معنوی بها پرداخت کردم . اما با آدمهای زیادی آشنا شدم که ارزشش رو داشت . تحولی که من فکر میکردم اتفاق افتاده در واقع 4 ماهه که شروع شده چیزی که عمیقا باعث این تحول و پیشرفت شد ناجوانمردی یک همکار ، یک همراه و یک شریک بود . این سه نفر در زمان طولانی سکوی پرش من شدند در حالی که 4 سال از زندگی مو درجا زده بودم و فکر میکردم دارم پیشرفت میکنم خیلی وحشتناکه اینطور نیست ؟ اما این کوله بار وحشتناک باعث شد دوباره ادامه تحصیل بدم ، دوستی جدیدی رو تجربه کنم که خیلی برام حس خوبی رو میاره ، دوباره رفتم سراغ ورزش و کار مستقلی رو هم شروع کردم . به پشت سرم که نگاه میکنم جز بعضی نکته های گذشته که خودنمایی می کنند چیزی جز آموزش سخت برای  کار جدیدم و بدست آوردن قدرت بیشتر برای روبرو شدن با مسائل احساسی نمیبینم و این ارزشش رو داشت .

پ.ن: دوست داشتم اگر اون همکار و اون همراه اینا رو نمیخونن اون شریک مورد اعتماد بخونه .

پ.ن: هنوز هم با تمام عناصر متضاد خوی آدمیت قشنگی زندگی !!!

این جمله برای خیلی های تازگی نداره ( سفر به اعماق ) احتمالا شما به یاد اعماق زمین می افتین در داستانهای ژول ورن . اما تاکنون به کدوم یک از این عمقها توجه کردیم . سفر به اعماق وجود خودمون، سفر به اعماق قلب یه عاشق ، سفر به اعماق قلب یه مادر، سفر به اعماق قلب یه دوست، سفر به اعماق قلب یک حیوان خانگی ................ . بنظر سخت میاد، بنظر غیرممکن و خنده دار میاد . نمیدونم چه حسیه اما در این سفرها به نکته های جالبی میرسیم .من کی هستم ، او برای من در چه درجه ای از ارزشه ، چرا از خود میگذره ، بدون دوست زندگی مفهومی نداره و وفاداری ................... .

پ.ن : دیدگاه شما درسی و یا دریچه ای به هستی برای من و دیگران است پس دوستان را محروم نکنیم .

 تقدیم به همه دوستای خوبم

فریده حسن زاده و شاهکار جدیدش در جواب سوال دخترش که پرسیده بود : چرا مرا بدنیا آوردی ؟

شعری را به قلم کشیده است که با حالو هوا و حس من در این دوران از زندگی مطابقت دارد . این شعر را برایتان میگذارم و منتظر نظرات شما هستم .

در جواب دخترم که پرسید: چرا مرا به دنیا آوردی؟

سپندارمذگان ، روز گرامیداشت زن ، زمین ، روز بزرگداشت عشق و دوستی مبارک

نسبت به سنت های دیرینه هیچگاه نباید بی تفاوت بود به جهت نزدیک شدن به 5 اسفند ماه از تمام دوستان می خواهم جهت پاس داشت جشن بزرگ سپندارمذگان به پست اسفند 89 مراجعه کنند. با خواندن آن پست در پاسداری از تمدن خود کوشا باشیم .

پ.ن : امیدوارم نگاشتن این پست باعث بشه قسمت جایی برای تو به محلی برای برگزاری یک جشن با شکوه تبدیل بشه .

پ.ن : الان چند سالی هست برای بازیابی تمدن خودمون در این روز هر نفر 2 بادکنک قرمز تو آسمون رها میکنه بادکنک قرمز یادتون نره .امیدوارم روزی برسه که تعداد این بادکنک ها اونقدر زیاد بشه که آسمون 5 اسفند قرمز بنظر برسه .

مشاهده یادداشت خصوصی

از دیشب داره بارون میاد. صبح با دومنیک رفتم پیاده روی بارون ریز میخورد تو صورتم حس کردم خدا بهم نزدیکه . اینقدر نزدیک که باید برم به آسمون حس عجیبی بود . دومنیک هم آروم بود زیاد ورجه ورجه نمیکرد انگار اونم فهمیده بود خدا داره با ما پیاده روی می کنه . کلی با هم درد و دل کردیم قرار شد یکم روزگار مهربون تر شه آخه من یکم این روزا کم طاقت شدم . گفتش حواسش به من هست خیالت راحت . میدونی همیشه خیالم راحت ولی این خاصیت این دوره از زندگی ماست،درگیر پول، کار، آینده،عشق،تحصیلات و خانواده ایم . اما در پایان هیچکدوم شو با خودمون نمیبریم جز آگاهی که در روحمون رشد کرده . عجیب که باز آشفته ایم !!!

الهی آن ده که آن به .

پ .ن : دومنیک سگ خواهرم هست البته منم ادعا مالکیت دارم !

پ.ن : دو تا لینک جدید گذاشتم بنام محک و انجمن حامی لطفا حتما کلیک کنید یادتون نره .

گفتی که دوستم داری

میدونی

 شوکم ، دست هام گرم نمیشه

سکوت کردم تا آرامش ت بهم نریزه

چشمهامو بروی قلبم بستم

اشک نریختم

دوست ت داشتم

دوست ت دارم

حرفی نزدم که سست نشی

سکوت کردم که راحتتر بری

علاقم به تو قدری هست که زنجیر به پایت نیندازم

دردناکه ، قلبم تکه ای ش رو گم کرده

از یاد نمیره ،ترمیم نمیشه ، تسکین پیدا میکنه؟

تو را چنان زیاد دوست داشتم که اجازه ندهم علاقم مانع رفتنت بشه مرا چنان دوست داشتی که ترکم کردی . فاصله دوست داشتن مان زیاد نیست ، هست !!!

پ . ن : گفتی کاش قلبم بودی که با هر بازو بسته شدنش زندگی میکردم نمیزارم قلبم آسیب ببینه تا تو زنده هستی . آروم زندگی کن من مراقبتم .

یلداتون مبارک. میدونم یه سالی هست که همیشه دیر میرسم ولی مهم اینکه میرسم . زندگی انگار متوقف شده چند وقتیه احساس شادی نمی کنم و هی الکی خوشم . نمی دونم چرا زندگی برام رنگی نداره این روزا زیاد با زندگی حال نمیکنم با اینکه هنوزم به زیبایی ش ایمان دارم اما ....... . دیشب اولین شب یلدای زندگیم بود که اصلا بهم خوش نگذشت اولین یلدایی بود که برای همه فال حافظ گرفتم بجز خودم . دیشب خوردن انار دون شده هم بهم حال نداد . تب داشتم تشنه بودم ولی شراب نبود . دیشب او هم نبود یادشم نبود، خودمم نبودم ،دیشب یلدا نبود ! دیشب مست بودم اما نه از شراب از کلافگی . خونه شلوغ بود پر مهمون ولی من نبودم ! من اونجا نبودم یعنی بودم ولی نبودم ، راستی چی شده که رنگ عوض کردی ؟ این رنگ تو دوس ندارم بیا با من مدارا کن الان وقت لجبازی نیست باید همراه باشی باید خوش باشیم . همیشه همه رنگی میدیدمت الا سیاه اصلا بهت نمیاد بیا جون من، این چادر سیاه رو از رو سرت بردار بزار رنگین کمون امیدو دوباره ببینم . اگرم دوست نداری اشکال نداره من صبر می کنم . راستی تب دارم نمیخوای یه سبد گل خوشرنگ بفرستی حالم عوض شه !!! هی با تو بودم چرا اینقدر بی معرفتی ؟ هان...... نمیشنوم ،خدای من تو هم مستی ، تب داری ! پس من اینقدر برات گل میفرستم تا تو هم رضایت بدی رنگت عوض شه  .

پ.ن : دیشب واقعا تب داشتم .

پ.ن : این پست یه نامه برای زندگی بود .

مدتها بود که نشد بنویسم شاید چون ..... بماند . خیلی چیزها بود که باید در موردش مینوشتم مثل نوشته ای از زنده یاد لیلا اسفندیاری که در بازگشت از قله ای در بام دنیا جان باخت روحش شاد .درباره قذافی و مرگ خفت بارش هرچند که ........ . درباره بارش برف در تهران که من برای اولین بار در زندگیم از دستش دادم ( چون تو شهر حافظم ) .تولد وبلاگم رو نگرفتم . تولد خودمم یادم رفته بود ( البته خیلی ها لطف داشتند ) .حالا باید بگم این عکس از فرزین عزیز که همیشه به من لطف دارن باعث شد دوباره بنویسم . دلم برات تنگ شده تهران، دلم برات تنگ شده خونه ، دلم برات تنگ شده آلودگی صوتی . راستی تو هوای این تصویر چی میچسبه بیاین حدس بزنیم . خوب من می گم اول از همه تو باید باشی بعدش یک فنجان بوسه داغ میدونم بعدش بهم نگاهی میندازی می گی بریم بام تهران برف بازی منم میخندم و نرم و آهسته پشت سرت راه میفتم . تو خیالم یه چیزی کم داره اینبار نمیخوام زیاد لباس بپوشم که سردم نشه باید سردم بشه میخوام حس کنم،وقتی دستت بهم میخوره گاهی که صورت ت بهم نزدیک میشه احساس کنم زندگی جریان داره داغ داغ داغ و تو لبخند خیس از عشقتو بهم تحویل بدی من با گرمای اون آب شم مثل گوله برفی تو دستات . بخند اما گاهی صبر کن بزار زمستان طولانی تر بشه بزار عابران از دیدن مناظر لذت ببرند گرمای لبخندت زود بهارو خبر می کنه صبر کن بزار سرما بیشتر تو جونم بره بزار سر بخورم تا ..... بزار .....  .

پ.ن : فرزین جان ممنونم خیلی به موقع بود . میدونی همش دارم فکر میکنم بی دلیل نبود نمیتونستم زودتر بنویسم وقتش الان بود این عکس تاثیر گذار بود در شروع دوباره زندگی من .

راستش خیلی دوست دارم بنویسم مخصوصا که به فرزین عزیز که عکس های زیبایی برام میفرستاد قول دادم حتما برای اون عکسها مطلب بنویسم . راستش قرار بود حس و حالمو بنویسم حسی و حالی که وقت دیدن این عکسها بهم دست داده هر روز چندین بار بهشون نگاه می کنم . اما هنوز ...........

پ .ن : بزودی مینویسم .

برای شکرگذاری همین کافی که به دستهایت بنگری ، همین کافی که لبانت لبانش را حس می کند ، همین کافی که نگاه سردش به لرزه بیندازدت می دونی یعنی او هست حتی اگر تو را نخواهد ولی هست و زندگی می کند لحظه هایش را لحظه هایت را و تو باز هم شکرگذاری که او .................

چه سرد ، چه مهربان ، چه بی تفاوت و چه بی رحم دردآور .خدایا شکرت بخاطر همه کسانی که دوستشان داریم ،دوستمان دارند دوستمان ندارند .

پ . ن : گاهی خدا جایی قرار دارد همین نزدیکی و نظاره گر است بی صدا بر اعمال ما. حق را هرگز پایمال نکنیم که جبرانش سخت و تاوانش سنگین است .

پ . ن : اینو برا یک دوست ،همکار قدیمی و ...... نوشتم . امیدوارم اینجا اینو بخونه .